مقدمه افزودنی های آب‌بند یا نم‌بند بتن

مواد افزودنی آب‌بند و نم‌بند بتن،  موادی هستند که از نفوذ رطوبت به داخل بتن جلوگیری می کنند و شاید حرکت رطوبت یا انتقال آب به داخل بتن را محدود می‌کنند. اسم مواد افزودنی آب‌بند و نم‌بند بر اساس روش عملکرد آن ها در بتن انجام است. مواد افزودنی آب‌بند نفوذپذیری بتن را کاهش داده و حرکت آزاد آب رادر داخل بتن محدود می‌کنند. آب بند ها در مواقعی کاربرد دارند که بتن تحت اثر فشار آب قرار دارد.

از سوی دیگر مواد افزدونی نم‌بند، مواد دافع آب می باشند که تر شدن بتن را که معمولا به واسطه نفوذ آب از منافذ موئینه  ایجاد می‌شود، کاهش می‌دهند. این مواد عمدتا درحالتی که آب با فشار کم به سطوح بتنی اعمال می‌شود مانند خیس شدن سطح بتن به واسطه بارش باران، به کار می‌رود. نمونه‌ای از عملکرد مواد نم‌بند در کاهش خاصیت تر شوندگی سطح بتن در شکل زیر نشان داده شده است. ]۱و۲[

اثرمقدار مواد افزودنی و ارتفاع ستون بر اثر آرماتور فوقانی
اثرمقدار مواد افزودنی و ارتفاع ستون بر اثر آرماتور فوقانی

مواد افزودنی نم‌بند بتن و مواد افزودنی آب‌بند بتن را می‌توان در دسته های زیر بر مبنای مشخصات فیزیکی و شیمیایی آنها در گروه‌های زیر طبقه‌بندی کرد [۳و۴]:

۱- مواد دافع آب شامل صابون و اسیدهای چرب که با هیدرات سیمان واکنش می‌دهند.

۲- ذرات جامد بسیار ریز خنثی که به عنوان مصالح پرکننده تخلخل بتن استفاده می‌شود. بدون آنکه درفرآیند هیدراتاسیون سیمان شرکت کنند.

۳- ذرات جامد بسیار ریز که با مواد حاصل از هیدراتاسیون سیمان واکنش شیمیایی انجام می‌دهند.

مواد افزودنی دسته اول عمدتا خاصیت نم‌بند دارند در حالی که افزودنی‌های دسته دوم، سوم برای کاهش نفوذپذیری بتن به کار می‌روند و  خاصیت آب‌بندی از خود دارند. همچنین با استفاده مواد افزودنی کاهنده آب، نسبت آب به سیمان بتن کاهش یافته و در نتیجه نفوذپذیری بتن کاهش می‌یابد. بنابراین با استفاده از مواد افزودنی کاهنده آب، به طورغیرمستقیم نفوذپذیری بتن و به دنبال آن دوام بتن بخصوص در برابر چرخه ذوب و یخ افزایش می‌یابد.

ساختار شیمیایی افزودنی های آب‌بند یا نم‌بند بتن

مواد افزودنی که در زیرگروه شماره (۱) قرار می‌گیرند، به طورعمده  شامل نمک های کلسیم یا آمونیاک[۱] از اسیدهای اسید چرب می‌باشند. این مواد افزودنی نم بند که بر پایه اسیدهای چرب مایع از جمله الیک، کاپریلیک و کاپریک هستند، به عنوان اجزای اصلی در مواد افزودنی بر پایه اسیدهای چرب به کار می‌روند. نمونه‌ای از ترکیبات این دسته از مواد افزودنی در جدول زیر آورده شده است [۵].

نمونه‌ای از ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در مواد افزودنی نم‌بند بر پایه اسیدهای چرب مایع
نمونه‌ای از ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در مواد افزودنی نم‌بند بر پایه اسیدهای چرب مایع

این مواد به صورت مستقیم و بدون نیاز به محلول کردن یا افزودن به مقدار آب معین به مخلوط بتنی افزوده می‌شوند. استاریک اسید که از این گروه به طور گسترده استفاده می‌شود را می‌توان مستقیما به صورت پودر به مخلوط افزود یا در مرحله پیش‌آمیختن با مصالح پرکننده مانند تالک یا سیلیس به منظور پراکندگی بیشتر در مخلوط بتنی، مخلوط کرد یا به صورت امولسیون به همراه آب به کار برد. ازسوی دیگر بوتیل استیرات به صورت امولسیون وبه همراه آب به منظور دستیابی به پراکندگی بهتر در مخلوط بتن، مورد استفاده قرار می‌گیرد. زیرا این ماده در مقایسه با استاریک اسید واکنش آهسته‌تری با مواد هیدراته مخلوط می‌دهد. در صورت استفاده از مواد افزودنی بر پایه بوتیل استیرات، مقدار کمتری نسبت به مواد افزودنی بر پایه استاریک اسید به منظور دستیابی به نتیجه یکسان نیاز است.

چربی برخی از عنوان حیوانات و گیاهان نیز می‌تواند در این دسته به منظور نم‌بند مورد استفاده قرار بگیرد. این دست از مواد را هم می‌توان هم به صورت امولسیون یا به صورت خمیر به کار برد.

مقدار جذب آب برای بتن دارای سیمان پرتلند معمولی ونیز دارای مواد آب گریز در سن 28 روزه نمونه بتنی ونسبت آب به سیمان چهار دهم
مقدار جذب آب برای بتن دارای سیمان پرتلند معمولی ونیز دارای مواد آب گریز در سن ۲۸ روزه نمونه بتنی ونسبت آب به سیمان چهار دهم
نفوذ یون کلردربتن دارای مواد آب گریز، مواد سیمانی 410 کیلوگرم بر متر مکعب و نسبت آب به سیمان چهار دهم
نفوذ یون کلردربتن دارای مواد آب گریز، مواد سیمانی ۴۱۰ کیلوگرم بر متر مکعب و نسبت آب به سیمان چهار دهم

ترکیبات نوع رایج از این مواد در جدول زیر نشان داده شده است[۶]. این چربی می‌تواند گریس سفید، پیه نهنگ یا روغن سویا باشد. هرچند که استفاده از این مواد سبب تولید بتنی آب گریز می‌شود اما از سوی دیگر اثرات متفاوتی روی مقاومت فشاری آن خواهد داشت. امولسیون سوم که در این دسته قرارمی‌گیرد، در اثر حرارت دادن موم تا نقطه ذوب ۵۷-۶۰ درجه سانتی‌گراد به دست می‌آید و با عامل امولسیون کننده استفاده می‌شود که در صورت تماس با محیط قلیایی بتن یک لایه غیر قطبی ایجاد میکند[۷].  به طورکلی این دسته از مواد آب‌بند، باعث ایجاد لایه‌ای دافع آب داخل خلل و فرج بتن شده اما این منافذ را مسدود نمی‌کند. این گروه به طور عمده در مواردی است که هدف استفاده از مواد آب‌بند جلوگیری از نفوذ آب در منافذ موئینه و ورود یون کلر به داخل بتن درشرایط که بتن تحت فشار هیدرواستاتیک قرار ندارند، می‌باشد. در شکل های زیر، این ویژگی نشان داده شده است. [۸ و۹]

ذرات جامد بسیار ریز می‌تواند در دو نوع خنثی یا واکنش دهنده به هیدرات سیمان به کار رود. مواد واکنش دهنده با هیدرات سیمان شامل سیلیکات، خاکستر نرم کوره پزولان‌هایی نظیر خاکستر بادی یا خاک‌های دیاتومه‌ای می‌باشند. ذرات جامد بسیار ریز خنثی شامل گل رختشوی، تالک، بنتونیت و دیگر پودرهای سیلیسی هستند. این نوع از مواد افزودنی آب‌بند به خصوص مواد بر پایه کلسیم و آلومنیوم استریت به طور گسترده در صنعت تولید سیمان به کار می‌رود. کلسیم استریت‌ها را می‌توان با آسیاب کردن استاریک اسید با آهک یا سیمان تولید کرد. با این روش ماده‌ای به دست می‌آید که دارای ۱۰-۳۰ درصد کلیسم استریت است.

بیشتر بخوانید  افزودنی بتن | تمام آن چه راجع به افزودنی های شیمیایی بتن باید بدانید
نمونه از ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در نم‌بند برپایه اسید های چرب
نمونه از ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در نم‌بند برپایه اسید های چرب

بنابراین این دسته از مواد آب‌بند، به عنوان چگال کننده عمل کرده و به طور فیزیکی ره های نفوذ آب به داخل منافذ و خلل و فرج بتن را مسدود می‌کند. سدیم متیل سیلیکنات، به مقدار محدود به منظور بازساری رو یه پل ها در آمریکا و نیز به طور گسترده تر روسیه استفاده می‌شود. هرچند که استفاده ازاین ماده مقدار جذب اب را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد، نفوذپذیری را نیز کاهش داده و در ضمن سبب کاهش مقاومت نمی‌شود[۲].

نحوه عملکرد افزودنی های آب‌بند یا نم‌بند بتن

سیمان پرتلند سخت شده بسته به نسبت آب به سیمان اولیه و میزان هیدرانه شدن سیمان شامل منافذ و مویینگی پراکنده با اندازه‌های متفاوت است. پراکندگی رایج منافذ در خمیر سیمان بتن سخت شده در شکل ۸-۴ نشان داده شده است. در این شکل نشان می‌دهد که قطر بسیاری از منافذ در دامنه ۵۰/۰ تا ۱ میکرون  قرار دارد و آب بر اثر اعمال فشار و یا خاصیت مویینگی در این منافذ حرکت می‌کند (شکل ۵-۸-الف). مواد افزودنی آب‌بند و یا نم‌بند در مواردی که سازه بتنی در معرض رطوبت، نمک، آب‌های نمک‌دار یا فشار هیدرواستایک آب  قرار دارد استفاده می‌شوند. همچنین جلوگیری از مشکلات مربوط به حرکت آب داخل بتن مانند تخریب ناشی از چرخه ذوب و یخ، خوردگی، کربناتاسیون و شوره‌زدگی با استفاده از مواد افزودنی کاهنده نفوذپذیری صورت می‌گیرد.

این حقیقت وجود دارد که با استفاده از مواد افزودنی آب‌بند و یا نم‌بند، سطح بتن و سطوح داخلی منافذ یا لایه‌ای از مولکول‌های استاریک اسید و دیگر اسیدهای چرب (شکل زیر) و یا ذراتی از موم‌ها و یا  قیر روکش می‌شود (شکل زیر). نتیجه در هر دو حالت، سبب ایجاد سطحی آب گریز شده و سبب افزایش زاویه تماس در برخورد آب با آن می‌گردد (شکل زیر). استفاده از هریک از گروه‌های مواد افزودنی آب‌بند، به شرایط بهره‌برداری سازه بتنی بستگی دارد. در صورتی که سازه بتنی تحت فشار استاتیک آب قرار نداشته باشد و عامل اصلی نفوذ آب به داخل بتن از راه منافذ موئینه و جذب موئینه باشد، از مواد افزودنی دافع آب و در سایر موارد از مواد افزودنی مانند ذرات پر کننده خنثی و ذرات جامد بسیار ریز که با مواد حاصل از هیدراتاسیون سیمان واکنش شیمیایی انجام می‌دهند استفاده می‌شود.

در تئوری در صورت استفاده از مواد افزودنی آب‌بند بر پایه مواد شیمیایی دافع آب، بتن قادر خواهد بود که در برابر نفوذ آب ناشی از فشار آب هیدرواستایک حتی تا چندین متر مقاومت کند. اما در عمل به دلیل اینکه مواد افزودنی کلیه منافذ را به طور کامل و یکنواخت پوشش نمی‌دهند و از طرف دیگر وجود منافذ بزرگ در بتن اجتناب ناپذیر است، بتن تنها می‌تواند در برابر فشار آبی هیدرواستاتیک در حدود چند سانتی متر مقاومت کند و در فشار آب زیاد، حتما نفوذ آب رخ خواهد داد[۱۰].

افزایش زاویه تماس به واسطه استفاده از مواد افزودنی نم‌بند باعث می‌شود فشار لازم برای نفوذ آب به داخل سطح مثبت باشد. در نتیجه بالا رفتن آب در منافذ موئینه ناچیز خواهد بود. اگرچه در عمل به خاطر  پوشش ناقص ممکن است مقداری رطوبت داخل شود.

پراکندگی رایج منافذ در خمیر سیمان بدن سخت شده
پراکندگی رایج منافذ در خمیر سیمان بدن سخت شده

 

منافذ موئینه و نقش مواد نم‌بند در کاهش نفوذ آب به داخل آنها
منافذ موئینه و نقش مواد نم‌بند در کاهش نفوذ آب به داخل آنها

البته این مقدار در مقایسه با بتن بدون مواد افزودنی آب‌بند قابل چشم پوشی است[۱۱]. در عمل سطوح بتنی در شرایطی که به طور طولانی مدت در معرض باران و باد قرار بگیرند، به دلیل نقص در پوشش آب گریز و نیز حضور حفرات بزرگ با قطر تا حدود ۱ میلی متر، که به دلیل تراکم ناقص یا طبیعت بتن در فرم بلوک به وجود می‌آیند، جذب رطوبت رخ می‌دهد.

تاثیر در بتن

مواد افزودنی آب‌بند به گونه ای فرمول‌بندی شده‌اند. حداقل اثر بر روی بتن در حالت پلاستیک داشته باشند. استفاده از مواد افزودنی آب‌بندی که فقط بر پایه استریت‌های آلومینومی‌ و یا کلسیمی، استاریک اسید در حالت جامد و یا امولسیون، قیر و رزین‌های هیدروکربن هستند، هیچ اثری بر روی حالت پلاستیک بتن در خصوص مقدار هوا، کارپذیری و پارامترهای طراحی مخلوط ندارند. در صورت استفاده از امولسیون‌های موی به دلیل اثر روغنی ذرات بسیار ریز موم و نوع امولسیون کننده‌ای به کار رفته است، سبب افزایش مقدار هوا در دامنه ۴-۵% حجم بتن شده و در نتیجه ممکن است بر خاصیت فاز پلاستیک بتن اثر گذارند. همچنین استفاده از این دسته از مواد افزودنی در بتن باعث ایجاد تغییراتی در مشخصات بتن تازه و سخت شده می‌شوند که با نتیجه به پایه شیمیایی به کار رفته برای آنها این اثرات متفاوت خواهند بود.در ادامه به بررسی این اثرات پرداخته خواهد شد.

بیشتر بخوانید  نقش سنگدانه ها در بتن

اثر استفاده از مواد افزودنی آب‌بند بر بتن تازه بر بتن تازه

بسیاری از اثرات این مواد افزودنی با مواد افزودنی کاهنده آب و مواد حباب ساز مشترک است، با این حال برخی از تاثیرات این مواد بر خمیر سیمان به شرح زیر می‌باشد.

زاویه تماس زیاد وکم
زاویه تماس زیاد وکم

 

 

 

 

آب انداختگی بتن تازه:  بنتونیت وامولسیون‌های مومی، سبب کاهش چشم‌گیری در نرخ آب‌انداختگی و میزان آب‌انداختگی می‌شود. در شکل  زیر نتایج استفاده از این ماده افزودنی در مقایسه با بنتونیت و کائولن  آورده شده است. هر چند استفاده از امولسیون  مومی ‌به اندازه استفاده از بنتونیت موثر نمی‌باشد، اما از نظر اقتصادی به صرفه‌تر است [۱].

فرآیند هیدراتاسیون:  افزودن مواد افزودنی بر پایه کاپریلیک، کاپریک یا استاریک اسید و یا امولسیون‌های مومی ‌اثری بر روی مشخصات گیرش محصولات هیدراتاسون سیمان ندارد. هر چند که اسیدهای چرب غیر اشباع، بر روی هیدراتاسیون تری کلسیم سیلیکات (SوC) اثر ندارد، اثر قابل توجهی بر روی واکنش مونوسولفات و اترینگایت دارد. این پدیده در آزمایش گرمای‌سنجی هم دما درشکل ۸-۸ نشان داده شده است [۱].

استفاده از مواد امولسیون مومی‌سبب کاهش نرخ آب انداختگی بتن می‌شود.
استفاده از مواد امولسیون مومی‌سبب کاهش نرخ آب انداختگی بتن می‌شود.
اثر اسیدهای چرب غیر اشباع بر روی هیدراتاسیون سیمان
اثر اسیدهای چرب غیر اشباع بر روی هیدراتاسیون سیمان

اثر استفاده از مواد افزودنی آب‌بند بر ویژگی های بتن سخت شده

با استفاده از نتایج به دست آمده از آزمایش ها، می‌توان گفت که استفاده مواد افزودنی آب‌بند، هیچ اطلاعاتی مبنی بر اینکه این مواد سبب تغییر در سختی بتن می‌شوند وجود ندارد. درحقیقیت ترکیب این نوع از مواد افزودنی به گونه ای است که اتصال اجزای سازنده بتن سخت شده بدون تغییر باقی می‌ماند [۱].

اثر مواد افزودنی بر پایه امولسیون مومی‌بر مقاومت فشاری بتن
اثر مواد افزودنی بر پایه امولسیون مومی‌بر مقاومت فشاری بتن
اثر مواد افزودنی بر پایه استاریک اسید بر مقاومت فشاری بتن
اثر مواد افزودنی بر پایه استاریک اسید بر مقاومت فشاری بتن

مقاومت فشاری وکششی: این دسته از مواد افزودنی اثر قابل ملاحظه‌ای بر مقاومت ۲۸ روزه بتن ندارد، مگر این‌که افزودنی کاهنده آب نیز در مخلوط بتن به کار رفته باشد در این صورت به دلیل کاهش نسبت آب به سیمان، مقاومت فشاری افزایش می‌یابد. برخی نتایج مقاومت بتن حاوی امولسیون مومی ‌با عیار سیمان متفاوت به همراه مقدار ناچیزی حباب‌ساز در جدول زیر نشان داده شده است. در جدول ۸-۴ نتایج استفاده از استئاریک اسید بر مقاومت فشاری بتن نشان داده شده است [۱۲].

پایایی بتن: همان‌طورکه در ابتدا بیان شد، هدف اصلی افزودن این نوع ازمواد افزودنی به بتن این است که میزان ورود آب باران و آب های جاری به منظور حفظ زیبایی و آب‌بندی بتن کاهش یابد. این بهبود بتن که در زمینه حفظ زیبایی آن حاصل می‌شود، کوتاه مدت نیست و  براساس داده‌های به دست آمده برای مواد افزودنی بر پایه ترکیبات اسیتیریت تا ۱۰ سال این خاصیت باقی می‌ماند[۱۳].  به عنوان نمونه نتایج جدول زیر نشان می‌دهد که بتن حاوی مواد افزودنی آب‌بند بر پایه استئارک اسید بعد از سال ده سال عملکرد بهتری در مقایسه با بتن بدون مواد افزودنی آب‌بند داشته است. نتایج به دست آمده از جدول مربوطه را می‌توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:

۱- توجه به این نکته ضروری است که مقدار ماده افزودنی آب‌بند را باید به میزان کافی به کار برد. بدین ترتیب میزان جذب سطحی بسیار کاهش می‌یابد.

۲- استفاده از مواد افزودنی آب‌بند در مخلوط بتن سبب جلوگیری از رشد جلبک ها بر روی سطح بتن می‌شود.

۳- استفاده از موا افزودنی آب‌بند هرچند به میزان کم، سبب افزایش دوام بتن در چرخه ذوب – یخ می‌شود. این موضوع در ادامه در شکل زیر برای آزمابش چرخه ذوب – یخ قطعه بتنی که شامل امولسیون مومی ‌است نشان داده شده است. در این آزمایش مقداری مواد حباب ساز نیز در مخلوط بتنی به کار رفته است که سبب کاهش نسبت آب به سیمان شده و در نتیجه به دست آمده مشارکت دارد[۱۴].

ارتباط بین آزمایش جذب اولیه سطح و دوام بتن حاوی نسبت های متفاوت از آب‌بند های بر پایه استاریک اسید
ارتباط بین آزمایش جذب اولیه سطح و دوام بتن حاوی نسبت های متفاوت از آب‌بندهای بر پایه استاریک اسید
مقاومت بتن شاهد و بتن دارای مواد آب‌بند بر پایه امولسیون مومی‌در چرخه ذوب - یخ
مقاومت بتن شاهد و بتن دارای مواد آب‌بند بر پایه امولسیون مومی‌در چرخه ذوب – یخ

استفاده از مواد افزودنی مانند استریت‌ها به مقدار زیاد علاوه بر خاصیت آب‌بند کنندگی، می‌توان به طور کلی مانع خوردگی میلگردهای فولادی در برابر مقدار متوسط کلر گردد. این مواد آب گریز امروزه در فرمول‌بندی مواد جلوگیری کننده از خوردگی استفاده می‌شوند که دارای مزیت دوگانه هستند، اول اینکه این مواد مانع دخول آب به داخل بتن شده و از طرف دیگر، با محافظت کاندی یا اندی از خوردگی فولادهای داخل بتن می‌شوند. مواد افزودنی آب‌بند، باعث تمیز ماندن سطح بتن در دراز مدت می‌شوند، در حالی که اثر معکوس بر سایر ویژگی های بتن ندارند. همچنین در زمینه مقاومت در چرخه ذوب – یخ، جمع شدگی در چرخه خشک شدن – مرطوب شدن بتن و محافظت از آرماتورها دارای عملکرد سودمند است[۱].

استانداردها

در حال حاضر استانداری ملی که در زمینه عملکرد و نحوه استفاده از این مواد افزودنی باشد، وجود ندارد. به دلیل سختی‌هایی که در به دست آوردن نتایج همسان در آزمایش نفوذپذیری وجود دارد، تعیین میزان موثر بودن این مواد افزودنی بامشکلاتی همراه است. در نتیجه، روش‌های آزمایش و توصیه‌های انجام شده توسط کارخانه‌های سازنده این مواد افزودنی به آزمایش‌های ساده جذب یا نفوذپذیری در نمونه‌های شاهد با میزان نفوذپذیری زیاد مربوط است. برخی از روش‌های آزمایش برای اندازه‌گیری خاصیت آب‌بندی به شرح زیر است:

الف- روش آزمایش برای نم‌بند ها، تعیین درصد جذب:

روش آزمایش در بخش ۲ از استانداردBS.566  چاپ سال ۱۹۷۲ بیان شده است. با اندازه‌گیری تغییرات وزن نمونه غوطه‌ور در داخل آب در زمان‌های مشخص، میزان جذب آب به دست می‌آید. این روش آزمایش مقدار دقیقی به دست نمی‌دهد و تنها برای زمان‌هایی مناسب است که مقادیر مقایسه‌ای مدنظر باشد. در آزمایش دیگری به نام آزمایش جذب سطحی اولیه که در بخش ۵ استاندارد  BS.1881 چاپ سال ۱۹۷۰ اشاره شده است، نرخ نفوذ آب به داخل بتن بر حسب سطح بتن بعد مدتی از شروع آزمایش تعیین می‌شود. آزمایش دیگری در بخش یک استاندارد انجمن استرالیا مطرح شده است. در این آزمایش میزان نفوذ آب یا بخار در بتن اندازه‌گیری می‌شود.

بیشتر بخوانید  افزودنی بتن | انواع مواد افزودنی بتن کدامند و کاربرد هر کدام چیست؟

ب- روش آزمایش برای مواد افزودنی کاهنده نفوذپذیری:

در این آزمایش اثر مواد افزودنی بر روی تغییر خاصیت نفوذپذیری هیدرولیکی اندازه‌گیری می‌شود. روش کیفی رایج به این صورت است که صفحات بتنی خلل و فرج دار در معرض افزایش فشار یکنواخت در بازه زمانی کوتاه قرار می‌گیرد. فشاری که در آن اولین نشانه‌های رطوبت ظاهر می‌شود را یادداشت و با نمونه شاهد از همان بتن که دارای افزودنی نمی‌باشد، مقایسه می‌شود.

روش دیگری که در استاندارد ACI  توصیه شده است، این است که ضریب جریان بتن در شرایط اشباع اندازه‌گیری می‌شود که شامل روش‌های انجام آزامایش مستقیم و غیر مستقیم است. شرکت مهندسی ارتش آمریکا آزمایش اندازه‌گیری نفوذپذیری بتن (CRC C48-92) را که روش بررسی نفوذپذیری بتن به روش مستقیم است را ارائه کرده است. در آزمایش مقاومت در برابر نفوذپذیری تحت فشار آب هیدرواستاتیک تا ۲۸/۱ مگاپا سکال درآزمونه‌های بتنی اندازه‌گیری می‌شود. بعد از اینکه جریان در بتن به حالت پایدار رسید، با استفاده از قانون دارسی، ضریب نفوذپذیری اندازه‌گیری می‌شود. مشابه این روش در استانداردهای اروپایی DIN 1048-5 و BS EN 12390-8 نیز آورده شده است. در استاندارهای اروپایی بتنی تحت فشار آب برابر با ۵/۰ مگاپاسکال تا ۷۲ ساعت قرار می‌گیرد. سپس نمونه‌ها به دو قسمت تقسیم شده و میزان نفوذ آب اندازه‌گیری می‌شود. در برخی مواقع بر اساس استاندارد تغییر یافته اروپایی، آزمونه‌های بتنی تا ۹۶ ساعت تحت فشار۱ مگاپاسکال قرار داده می‌شوند. سپس با استفاده از روابط والنتا ضریب نفوذپذیری براساس عمق نفوذ اندازه‌گیری می‌شود. در این روش به منظور دستیابی به نتایج دقیق باید حجم نمونه ها زیاد باشد تا بتوان نسبت حجمی ‌منافذ گسسته در بتن را به دست آورد. البته این مورد در استاندارد BS EN 12390-8 بیان نشده است. از جمله استانداردهایی که برای اندازه‌گیری نفوذ پذیری بتن به روش غیر مستقیم به طور گسترده استفاده می‌شود، استاندارد ASTM C1202 می‌باشد. این استاندارد جریان موجود در آزمونه‌های بتنی که در معرض محلول الکترولیت و پتانسیل الکتریکی قرار دارد را اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش به عنوان آزمایش اندازه‌گیری سریع نفوذ یون کلر به داخل بتن شناخته می‌شود. هر چند که این نام‌گذاری دقیق نیست. زیرا در این آزمایش میزان جریان عبوری در نمونه بتن اندازه‌گیری می‌شود نه نفوذپذیری بتن. همچنین این آزمابش نمی‌تواند بین جریان عبوری در اثر وجود یون کلر و سایر یون‌ها تفاوت قائل شود. روش انجام این دسته از آزمایش ها براساسASHTOO T259  و AASHTOO T260 می‌باشد. نتیجه به دست آمده از این آزمایش‌ها را می‌توان به منظور محاسبه ثابت نفوذ ظاهری براساس ASTM C1556 به کار برد. همچنین روش‌های بررسی نفوذ دیگری بر اساس ASTM C1585 و استاندارد انگلیسی BS EN 1881 بخش ۱۲۲ موجود است.

مراجع:

  1. rixom, r., mailvaanam, n., (1999), chemical admixture for concrete, third edition, ch 4, e& fn spon.
  2. ramachandran, v. s., (1995), concrete admixtures handbook – properties, science, and technology, second edition, noyes publicatios, Canada.
  3. hewlettt, p.c., edmeades, r. w., and holdworth, r. l., (1977), concrete admixtures, use and applications (m.r. rixom, ed.), ch. 5, construction press.
  4. standards association of Australia, (1977), permeability reducing admixtures, miscellaneous publication, m.p. – ۲۰, part i.
  5. british patent (1976), 1434 924.
  6. dory, d.m., (1969), cement and lime manufacture, vol. 42, 107-14.
  7. australina patent, (1964), cement and lime manufacture, vol. 42, 107-14.
  8. aldred, j.m., swaddiwudhipong, s., lee, s.l., and wee, t.h., (2001) “the effect of initial moisture content on water transport in concrete containing a hydrophobic admixture,” magazine of concrete research, vol. 53, 127-134.
  9. civjan, s.a., and crellin, b., (2008), “field studies of concrete containing salt ofan alkenyl- ssubstituted succinic acid,” report no. netr73, project no. 03-2, prepared for the new England transportation consortium, 80 pp
  10. aci 212.3r-10, (2010) chemical admixtures for concrete, American concerte institute, farmingtion hills,
  11. wakenham, h. et al., (1945), American dyestuffs report, vol. 18,178 – ۸۲٫
  12. brown, l.c., (1970), paper presented at the 50th anniversary convention of ncma, texas.
  13. levitt, m., (1971), british journal of non – destructive testing, vol. 12, 106-12.
  14. shacklock, b.w. (1971), supplement to the consulting engineer, vol. 27, 9-13.

[۱] . nh4

1 دیدگاه برای “آب‌بند یا نم‌بند بتن | افزودنی های آب‌ بند بتن کدامند و هر یک از چه اجزایی تشکیل شده اند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Share via
Copy link
Powered by Social Snap